<div class="boxBd">تیره ترگ. [ رَ / رِ ت َ ] ( اِ مرکب ) کلاهی تیره. خودی سیاه و در بیت زیر کنایه از خاک سیاه و خاک گور است : <br>بر او تاختن کرد ناگاه مرگ <br>بسر برنهادش یکی تیره ترگ.<div class="au">فردوسی.</div>رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.</div>

تیره ترگ. [ رَ / رِ ت َ ] ( اِ مرکب ) کلاهی تیره. خودی سیاه و در بیت زیر کنایه از خاک سیاه و خاک گور است : بر او تاختن کرد ناگاه مرگ بسر برنهادش یکی تیره ترگ. فردوسی. رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">کلاهی تیره خودی سیاه</div>

تیره ترگ

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا