بردن : و لشکر وی را بکشید بسیستان ٠ بر آوردن ٠ بالا بردن ٠ طویل و دراز کردن ٠ یا نوشیدن بیک نفس ٠
بکشیدن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بکشیدن. [ ب ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص ) بردن : و لشکر وی را بکشید به سیستان. ( تاریخ سیستان ). || برآوردن. بالا بردن. طویل و دراز کردن :
ای منظره و کاخ برآورده بخورشید
تاگنبد گردان بکشیده سر ایوان.
رطل دومنی بود به یک دم بکشیدش
آن ماه چنان باده کش و باده خور آمد.
ای منظره و کاخ برآورده بخورشید
تاگنبد گردان بکشیده سر ایوان.
دقیقی.
|| نوشیدن به یک نفس : رطل دومنی بود به یک دم بکشیدش
آن ماه چنان باده کش و باده خور آمد.
سوزنی.
و رجوع به کشیدن شود.کلمات دیگر: