کلمه جو
صفحه اصلی

تیر پرتابی

فرهنگ فارسی

منسوب به تیر پرتاب

لغت نامه دهخدا

تیر پرتابی. [ رِ پ َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) منسوب به تیر پرتاب :
به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی
هواگرفت زمانی ولی به خاک نشست.
حافظ ( از آنندراج ).
کبوتر فلک از بیم تیر پرتابی
چو سایه آمد و بر خاک رهگذر افتاد.
طالب آملی ( ایضاً ).
رجوع به ماده قبل شود.


کلمات دیگر: