( مشک آلوده ) مشک آلود
مشک الوده
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مشک آلوده ) مشک آلوده. [م ُ / م ِ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مشک آلود :
که گور کشتکان باشد به خون اندوده بیرون سو
ولیکن زاندرون باشد به مشک آلوده رضوانش.
که گور کشتکان باشد به خون اندوده بیرون سو
ولیکن زاندرون باشد به مشک آلوده رضوانش.
خاقانی.
رجوع به ماده قبل شود.کلمات دیگر: