مشک آلود مشک آگین
مشک بر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مشک بر. [ م ُ / م ِ ب َ ] ( ص مرکب ) مشک آلود. مشک آگین. خوشبوی و معطر :
مشک بر گشت خاک عودی پوش
نافه خر گشت باد نافه فروش.
مه از سنبله سنبل انگیخته.
مشک بر گشت خاک عودی پوش
نافه خر گشت باد نافه فروش.
نظامی.
از آن مشک بر ابر گل ریخته مه از سنبله سنبل انگیخته.
نظامی.
کلمات دیگر: