تیره ابر

ابر تیره ابر سیاه

تیره ابر. [ رَ / رِ اَ ] ( اِ مرکب ) ابر تیره. ابر سیاه. ابر تار و مظلم :
تو گفتی برآمد یکی تیره ابر
هوا شد بکردار کام هژبر.همانگه برآمد یکی تیره ابر
کند روی گیتی چو چرم هژبر.رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.