شبیه ساز رانندگی (Driving Simulator) یا سیمولاتور رانندگی سیستمی است که با استفاده از شبیه سازی آموزش رانندگی، ارتقاء رفتار ترافیک و امکان تغییر نگرش برای رانندگان پرخطر ممکن شده است. در شبیه ساز رانندگی، کاربر در معرض یک محیط رانندگی شبیه سازی شده قرار می گیرد، به طوری که احساس حضور در محیط واقعی به او دست خواهد داد و این احساس حضور به وسیله تعامل کاربر با محیط و غوطه ور شدن در آن ایجاد می گردد. منظور از تعامل، ارتباط متقابل میان کاربر و محیط است، به نحوی که هم کاربر روی محیط اثر می گذارد و هم محیط می تواند روی کاربر اثر بگذارد. غوطه ورشدن به آن معنا است که کاربر به چنان حسی در محیط مجازی برسد که احساس حضور در یک محیط واقعی نیز به او دست بدهد. در این حالت اگرچه او در یک دنیای واقعیت مجازی قرار دارد، اما عکس العمل های او به محیط، طبیعی و مشابه با واقعیت خواهد بود. در کشور ایران نیز چند سالی است که طراحی و ساخت انواع مختلفی از شبیه سازهای رانندگی سواری و اتوبوس شروع شده است. از جمله این شبیه سازها می توان به شبیه ساز رانندگی نصیر در دانشگاه خواجه نصیر اشاره کرد.استفاده از این سیستم ها قابلیت کاهش تصادقات تا بیست و پنج درصد را در تحقیقات نشان داده است.
آموزش مفاهیم رانندگی تدافعی برای عموم شهروندان؛
آموزش هنرجویان متقاضی گواهینامه؛
آموزش افراد دارای فوبیای رانندگی؛
ارتقاء فرهنگ ترافیک و امکان تغییر نگرش برای رانندگان پرخطر؛
آموزش رانندگی در شرایط مختلف جوی (برف، باران و یخبندان)؛
آموزش رانندگی در موقعیت های مختلف جاده ای (آزادراه، جنگل، کوهستان و بیابان)؛
آموزش رانندگی در زمان های مختلف شبانه روز (گرگ و میش، شب و غروب)؛
آموزش رانندگی در شرایط بحرانی (بریدن ترمز، ترکیدن تایر خودرو و شرایط لغزنده)؛
تجزیه و تحلیل رفتار راننده هنگام برخورد با شرایط بحرانی حین اجرای آزمون های درک خطر؛
تجزیه و تحلیل رفتار فرد هنرجو هنگام رانندگی؛
ارزیابی از هنرجویان به صورت کامپیوتری در شرایط یکسان.
شبیه سازهای رانندگی برای سه امر آموزش رانندگی، تحقیقات در حوزه علوم شناختی و بهداشت حرفه ای و تحقیق و توسعه سیستم های کمک راننده مورد استفاده قرار گرفته می شوند که در ادامه هر کدام به صورت مختصر شرح داده شده اند.
در شبیه ساز رانندگی برای القای یک محیط کاملاً واقعی به راننده، موارد زیر بایستی مورد توجه قرارگرفته شود:
شبیه سازهای رانندگی شامل دو بخش نرم افزاری و سخت افزاری می باشند که به صورت هماهنگ باهم کار می کنند و یک محیط مجازی را خلق و در نهایت احساس رانندگی واقعی را به راننده منتقل می نمایند. شبیه سازهای رانندگی باید دارای ویژگی های زیر باشند:
آموزش مفاهیم رانندگی تدافعی برای عموم شهروندان؛
آموزش هنرجویان متقاضی گواهینامه؛
آموزش افراد دارای فوبیای رانندگی؛
ارتقاء فرهنگ ترافیک و امکان تغییر نگرش برای رانندگان پرخطر؛
آموزش رانندگی در شرایط مختلف جوی (برف، باران و یخبندان)؛
آموزش رانندگی در موقعیت های مختلف جاده ای (آزادراه، جنگل، کوهستان و بیابان)؛
آموزش رانندگی در زمان های مختلف شبانه روز (گرگ و میش، شب و غروب)؛
آموزش رانندگی در شرایط بحرانی (بریدن ترمز، ترکیدن تایر خودرو و شرایط لغزنده)؛
تجزیه و تحلیل رفتار راننده هنگام برخورد با شرایط بحرانی حین اجرای آزمون های درک خطر؛
تجزیه و تحلیل رفتار فرد هنرجو هنگام رانندگی؛
ارزیابی از هنرجویان به صورت کامپیوتری در شرایط یکسان.
شبیه سازهای رانندگی برای سه امر آموزش رانندگی، تحقیقات در حوزه علوم شناختی و بهداشت حرفه ای و تحقیق و توسعه سیستم های کمک راننده مورد استفاده قرار گرفته می شوند که در ادامه هر کدام به صورت مختصر شرح داده شده اند.
در شبیه ساز رانندگی برای القای یک محیط کاملاً واقعی به راننده، موارد زیر بایستی مورد توجه قرارگرفته شود:
شبیه سازهای رانندگی شامل دو بخش نرم افزاری و سخت افزاری می باشند که به صورت هماهنگ باهم کار می کنند و یک محیط مجازی را خلق و در نهایت احساس رانندگی واقعی را به راننده منتقل می نمایند. شبیه سازهای رانندگی باید دارای ویژگی های زیر باشند:
wiki: شبیه ساز رانندگی