شبیه ساز شبکه (Network Emulation) یک تکنیک است که در آن خواص موجود و برنامه ریزی شده یا خواص غیر ایده آل شبکه، به منظور ارزیابی عملکرد و پیش بینی تأثیر تغییرات، یا تصمیم گیری در مورد بهینه سازی یک تکنولوژی، شبیه سازی می شود.
شبیه سازی شبکه می تواند با معرفی یکی از دستگاه های موجود بر روی LAN که در آن جریان بسته ها با تقلید رفتار ترافیک برنامه ها در محیط شبیه سازی، تغییر می کند، انجام گیرد. این دستگاه ممکن است یک کامپیوتر در حال اجرای یک نرم افزار همه منظوره برای انجام شبیه ساز شبکه یا یک دستگاه شبیه ساز خاص باشد. این دستگاه، انواع ویژگی های شبکه از جمله زمان رفت و برگشت در سراسر شبکه، مقدار پهنای باند موجود، مقدار بسته های گم شده، بسته های دوباره فرستاده شده، مرتب سازی مجدد بسته ها، دقت اعوجاج شبکه و… را شامل می شود.رایانه های شخصی رومیزی را می توان به محیط شبیه سازی شده متصل کرد، به طوری که کاربران می توانند عملکرد و رفتار برنامه های کاربردی خود را در آن محیط، تجربه کنند. به طور مشابه، تلفن را می توان به محیط شبیه سازی متصل کرد، به این ترتیب کاربران به طور مستقیم می توانند کیفیت تماس های VoIP خود را مورد ارزیابی قرار دهند.
Emulation با simulation در یک شبکه متفاوت است؛ چون که Emulation به عنوان بک سیستم ظاهر می شود. در Emulation نودهای پایانی، کامپیوترها هستند که به شبیه ساز متصل شده و رفتاری مانند هنگامی که به یک شبکه واقعی متصل می شوند دارند.Network Simulation عمدتاً برنامه هایی هستند که روی یک شبکه اجرا می شوند و شرح خلاصه ای از ترافیک شبکه (مانند ورود یک جریان فرایند) و آمار عملکرد شبکه (مانند اشغال بافر به عنوان یک تابع از زمان) را ارائه می دهند.یک شبیه ساز شبکه(Emulator)، یک شبکه ای را که کامپیوترها به آن وصلند، شبیه سازی می کند، نه خود کامپیوترها را.
در سیستم های لینوکس در حال حاضر، می توان با ابزار netem شبیه سازی (Emulator) را انجام داد.
شبیه سازی شبکه می تواند با معرفی یکی از دستگاه های موجود بر روی LAN که در آن جریان بسته ها با تقلید رفتار ترافیک برنامه ها در محیط شبیه سازی، تغییر می کند، انجام گیرد. این دستگاه ممکن است یک کامپیوتر در حال اجرای یک نرم افزار همه منظوره برای انجام شبیه ساز شبکه یا یک دستگاه شبیه ساز خاص باشد. این دستگاه، انواع ویژگی های شبکه از جمله زمان رفت و برگشت در سراسر شبکه، مقدار پهنای باند موجود، مقدار بسته های گم شده، بسته های دوباره فرستاده شده، مرتب سازی مجدد بسته ها، دقت اعوجاج شبکه و… را شامل می شود.رایانه های شخصی رومیزی را می توان به محیط شبیه سازی شده متصل کرد، به طوری که کاربران می توانند عملکرد و رفتار برنامه های کاربردی خود را در آن محیط، تجربه کنند. به طور مشابه، تلفن را می توان به محیط شبیه سازی متصل کرد، به این ترتیب کاربران به طور مستقیم می توانند کیفیت تماس های VoIP خود را مورد ارزیابی قرار دهند.
Emulation با simulation در یک شبکه متفاوت است؛ چون که Emulation به عنوان بک سیستم ظاهر می شود. در Emulation نودهای پایانی، کامپیوترها هستند که به شبیه ساز متصل شده و رفتاری مانند هنگامی که به یک شبکه واقعی متصل می شوند دارند.Network Simulation عمدتاً برنامه هایی هستند که روی یک شبکه اجرا می شوند و شرح خلاصه ای از ترافیک شبکه (مانند ورود یک جریان فرایند) و آمار عملکرد شبکه (مانند اشغال بافر به عنوان یک تابع از زمان) را ارائه می دهند.یک شبیه ساز شبکه(Emulator)، یک شبکه ای را که کامپیوترها به آن وصلند، شبیه سازی می کند، نه خود کامپیوترها را.
در سیستم های لینوکس در حال حاضر، می توان با ابزار netem شبیه سازی (Emulator) را انجام داد.
wiki: شبیه ساز شبکه