شبیه سازی رویداد گسسته، (به انگلیسی: Discrete event simulation) عمل یک سیستم به عنوان یک توالی زمانی از حوادث نشان داده می شود. هر رویداد در یک لحظه در زمان رخ می دهد و یک تغییر حالت در سیستم را نشان می دهد. به عنوان مثال، اگر یک آسانسور شبیه سازی شده باشد، یک رویداد می تواند "فشردن دکمه طبقه ۶ "، با نتیجه سیستم در حالت " بلند شدن "باشد و در نهایت (مگر اینکه یک انتخاب برای شبیه سازی عدم بالا رفتن آسانسور)" تا طبقه ۶" بالا می رود.تعدادی از مکانیسم ها برای انجام رویداد گسسته شبیه سازی ارائه شده است، در میان آن ها روش های مبتنی بر رویداد، مبتنی بر فعالیت، مبتنی بر فرایند و مبتنی بر سه مرحله هستند. رویکرد سه مرحله ای (فازی) توسط تعدادی از بسته های شبیه سازی نرم افزار تجاری مورد استفاده قرار می گیرد، اما از دیدگاه کاربر ویژگی های زمینه ای روش شبیه سازی به طور کلی پنهان است.
مقداردهی اولیه پایان دادن به وضعیت FALSE.
مقداردهی اولیه متغیرهای حالت سیستم.
مقدار دهی اولیه ساعت (معمولاً در زمان شبیه سازی از صفر شروع می شود).
برنامه ریزی یک رویداد اولیه (به عنوان مثال، برخی از رویدادهای اولیه را به لیست 'رویدادها' قرار داده است).
تمرین رایج در یادگیری چگونگی ساخت شبیه سازی رویداد گسسته مدل سازی یک صف است، مانند مشتریان که به یک بانک می روند تا یک کارمند با آن ها خدمت رسانی کند. در این مثال، نهادهای (موجودیتهای) سیستم صف مشتریان و تحویل دارها هستند. رویدادهای سیستم ورود و خروج مشتری هستند. (رویداد آغاز سرویس دهی کارمند بخشی از منطق رویدادهای ورود و خروج باشد)حالتهای سیستم، که توسط این رویدادها تغییر می کنند، تعداد مشتریان در صف (یک عدد صحیح از ۰ تا N) و وضعیت کارمند (شلوغ یا بیکار) می باشد. متغیرهای تصادفی که لازم است برای مدل سازی این سیستم مشخص شوند به طور متغیر زمان ورود مشتری و زمان خدمات دهی کارمند می باشد.
علاوه بر ارائه متغیرهای حالت سیستم و منطق اینکه زمانی که وقایع و رویدادهای سیستم رخ می دهد چه اتفاق می افتد، شبیه سازی رویداد گسسته شامل موارد زیر است:
شبیه سازی بایستی زمان شبیه سازی کنونی را ثبت کند، در هر واحد اندازه گیری برای سیستم مدل مناسب هستند. در شبیه سازی رویداد گسسته، در مقابل به شبیه سازی زمان واقعی، به دلیل اینکه وقایع آنی هستند زمان پرش دارد – همچنان که شبیه سازی شروع می شود ساعت به زمان شروع رویداد بعدی می رود.
مقداردهی اولیه پایان دادن به وضعیت FALSE.
مقداردهی اولیه متغیرهای حالت سیستم.
مقدار دهی اولیه ساعت (معمولاً در زمان شبیه سازی از صفر شروع می شود).
برنامه ریزی یک رویداد اولیه (به عنوان مثال، برخی از رویدادهای اولیه را به لیست 'رویدادها' قرار داده است).
تمرین رایج در یادگیری چگونگی ساخت شبیه سازی رویداد گسسته مدل سازی یک صف است، مانند مشتریان که به یک بانک می روند تا یک کارمند با آن ها خدمت رسانی کند. در این مثال، نهادهای (موجودیتهای) سیستم صف مشتریان و تحویل دارها هستند. رویدادهای سیستم ورود و خروج مشتری هستند. (رویداد آغاز سرویس دهی کارمند بخشی از منطق رویدادهای ورود و خروج باشد)حالتهای سیستم، که توسط این رویدادها تغییر می کنند، تعداد مشتریان در صف (یک عدد صحیح از ۰ تا N) و وضعیت کارمند (شلوغ یا بیکار) می باشد. متغیرهای تصادفی که لازم است برای مدل سازی این سیستم مشخص شوند به طور متغیر زمان ورود مشتری و زمان خدمات دهی کارمند می باشد.
علاوه بر ارائه متغیرهای حالت سیستم و منطق اینکه زمانی که وقایع و رویدادهای سیستم رخ می دهد چه اتفاق می افتد، شبیه سازی رویداد گسسته شامل موارد زیر است:
شبیه سازی بایستی زمان شبیه سازی کنونی را ثبت کند، در هر واحد اندازه گیری برای سیستم مدل مناسب هستند. در شبیه سازی رویداد گسسته، در مقابل به شبیه سازی زمان واقعی، به دلیل اینکه وقایع آنی هستند زمان پرش دارد – همچنان که شبیه سازی شروع می شود ساعت به زمان شروع رویداد بعدی می رود.
wiki: شبیه سازی رویداد گسسته