اتاراکسیا

آتاراکسیا. آتاراکسیا یا آتاراشیا (یونانی: ἀταραξία) که به طور تحت اللفظی به معنای آرامش است، مفهومی است در فلسفهٔ یونان باستان به خصوص در فلسفهٔ پیرهون و اپیکور.به حالتی گفته می شود که در آن شخص دارای تعادل فکری، بی دغدغگی و آزادی عمل باشد .سکستوس امپریکوس می گوید: " "آتاراکسیا حالتی بی نظیر از آرامش روحی است". در استفاده غیر فلسفی، این اصطلاح برای توصیف حالت سربازانی که در شرایط ایده آل آماده ورود به جنگ هستند استفاده می شود.
Pyrrho | Internet Encyclopedia of Philosophy
Routledge Encyclopedia of Philosophy: Epicureanism
عبادیان، محمود؛ قاضی مرادی، حسن (۱۳۸۱). رسالهٔ دکترای فلسفه کارل مارکس: یادداشت مترجمان. نشر اختران. ص. ص ۱۵. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
در اپیکوریسم، آتاراکسیا تنها خوشبختی که امکان دست یافتن دارد شناخته می شود. آرامشی پایدار که انسان تا پایان زندگی از همهٔ نگرانی ها دور نگاه داشته شود.