جمع عائط
عیط
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عیط. [ ع َ ] ( ع مص ) دراز گردیدن. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). گویند: عاطت العنق ؛ یعنی گردن درازشد. ( از اقرب الموارد ). || باردار نگردیدن ناقه سالها، بی نازایندگی ، و کذا عاطت المراءة. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). عیاط. عَوط. رجوع به عیاط و عوط شود.
عیط. [ ع َ ی َ ] ( ع مص ) درازگردن بودن. عَیِطَ الرجل ؛ گردن آن مرد دراز بود. ( از اقرب الموارد ). درازگردن گردیدن. ( از ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) درازی گردن. ( منتهی الارب ).
عیط. ( ع ص ، اِ ) ج ِ أعیط. ( ناظم الاطباء ). رجوع به اعیط شود. || ج ِ عَیطاء. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به عیطاء شود. || ج ِ عائط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عائط شود. || شتر برگزیده و جوان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شتران برگزیده و جوان. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). نیک از شتران و جوانان آنها مابین «حقة» تا «رباعیة». ( از اقرب الموارد ).
عیط. [ طِ ] ( ع صوت ) آواز جوانان چابک و سبک ، چون همدیگر را آوازکنند. یا کلمه ای است که وقت مستی و بازی و چیرگی بدان بانگ کنند و خروشند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و آن مبنی بر کسر می باشد. ( از اقرب الموارد ).
عیط. [ ع ُی ْ ی َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ عائط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عائط شود.
عیط. [ ع َ ی َ ] ( ع مص ) درازگردن بودن. عَیِطَ الرجل ؛ گردن آن مرد دراز بود. ( از اقرب الموارد ). درازگردن گردیدن. ( از ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) درازی گردن. ( منتهی الارب ).
عیط. ( ع ص ، اِ ) ج ِ أعیط. ( ناظم الاطباء ). رجوع به اعیط شود. || ج ِ عَیطاء. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به عیطاء شود. || ج ِ عائط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عائط شود. || شتر برگزیده و جوان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شتران برگزیده و جوان. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). نیک از شتران و جوانان آنها مابین «حقة» تا «رباعیة». ( از اقرب الموارد ).
عیط. [ طِ ] ( ع صوت ) آواز جوانان چابک و سبک ، چون همدیگر را آوازکنند. یا کلمه ای است که وقت مستی و بازی و چیرگی بدان بانگ کنند و خروشند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و آن مبنی بر کسر می باشد. ( از اقرب الموارد ).
عیط. [ ع ُی ْ ی َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ عائط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عائط شود.
عیط. (ع ص ، اِ) ج ِ أعیط. (ناظم الاطباء). رجوع به اعیط شود. || ج ِ عَیطاء. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به عیطاء شود. || ج ِ عائط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عائط شود. || شتر برگزیده و جوان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). شتران برگزیده و جوان . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). نیک از شتران و جوانان آنها مابین «حقة» تا «رباعیة». (از اقرب الموارد).
عیط. [ طِ ] (ع صوت ) آواز جوانان چابک و سبک ، چون همدیگر را آوازکنند. یا کلمه ای است که وقت مستی و بازی و چیرگی بدان بانگ کنند و خروشند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و آن مبنی بر کسر می باشد. (از اقرب الموارد).
عیط. [ ع َ ] (ع مص ) دراز گردیدن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). گویند: عاطت العنق ؛ یعنی گردن درازشد. (از اقرب الموارد). || باردار نگردیدن ناقه سالها، بی نازایندگی ، و کذا عاطت المراءة. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). عیاط. عَوط. رجوع به عیاط و عوط شود.
عیط. [ ع َ ی َ ] (ع مص ) درازگردن بودن . عَیِطَ الرجل ؛ گردن آن مرد دراز بود. (از اقرب الموارد). درازگردن گردیدن . (از ناظم الاطباء). || (اِمص ) درازی گردن . (منتهی الارب ).
عیط. [ ع ُی ْ ی َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ عائط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عائط شود.
کلمات دیگر: