( عیهرة ) عیهرة. [ ع َ هََ رَ ] ( ع مص ) سبک و بدکار گردیدن و زنا نمودن زن. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). «عیهرة» گشتن زن. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عیهرة ( ع ص ) شود.
عیهرة. [ ع َ هََ رَ ] ( ع ص ) زن سبک بدکار زانیه. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). زن سبک بدون عفت. ( از اقرب الموارد ). || شتر استواراندام. || ( اِ ) غول. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). غول ، در برخی از لغات. ( از اقرب الموارد ).
عیهرة. [ ع َ هََ رَ ] ( ع ص ) زن سبک بدکار زانیه. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). زن سبک بدون عفت. ( از اقرب الموارد ). || شتر استواراندام. || ( اِ ) غول. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). غول ، در برخی از لغات. ( از اقرب الموارد ).