آوازیست که برنایان بوقت بازی با هم کنند و بی باکان وقت چیرگی بدان خروشند
عیط عیط
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عیطعیط. ( ع صوت مرکب ) آوازی است که برنایان به وقت بازی با هم کنند و بی باکان وقت چیرگی بدان خروشند. ( منتهی الارب ). رجوع به عیط شود.
کلمات دیگر: