( عیکة ) عیکة. [ ع َ ک َ ] ( ع اِ ) درختان بهم پیچیده ، و انبوه از هر درخت. و کنارستان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). یکی آن عَیک. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عیک شود.
عیکه
لغت نامه دهخدا
عیکة. [ ع َ ک َ ] (ع اِ) درختان بهم پیچیده ، و انبوه از هر درخت . و کنارستان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). یکی آن عَیک . (از اقرب الموارد). رجوع به عیک شود.
کلمات دیگر: