سکری

سکری . [ ] (اِخ ) ابوسعید حسن بن حسین بن عبیداﷲبن عبدالرحمن بن العلاء السکری . معرفتی نیکو به لغت و انساب و ایام داشته و خط نیکو و صحیح می نوشته و از اوست : کتاب الوحوش . کتاب النبات . کتاب المناهل والقوی . کتاب الابیات السائره . و او اشعار جماعتی از فحول شعراء و نیز پاره ای از قبائل را گرد کرده و از آنجمله است : امرؤ القیس . و دو نابغة و قیس بن الخطیم و تمیم بن ابی مقبل و اعشی و مزاحم العقیلی و اخطل و زهیر و هدبةبن خشرم و اشعاراللصوص و اشعار هذیل . (از ابن الندیم ). وی بسال 212 متولد شد و بسال 275 هَ .ق . درگذشت .رجوع به معجم الادباء ج 3 ص 62 و معجم المطبوعات شود.

سکری . [ س ُک ْ ک َ ] (ع ص نسبی ) خریدار و فروشنده شکر و حمل کننده ٔ آن . (از الانساب سمعانی ).

سکری . [ س ُک ْ ک َ ] (ع ص نسبی ) شکرفروش . (مهذب الاسماء).

سکری . [س َ را ] (ع ص ) مؤنث سکران . ج ، سکاری . (آنندراج ).