ده فول

ده فول یک روستا در ایران است که در دهستان طریق الاسلام واقع شده است. ده فول ۲٬۵۸۲ نفر جمعیت دارد.
فهرست شهرهای ایران

دهفول (ده فول)ویا در گویش محلی دیپیل. این روستا در بین راه اسفالته نهاوند به کرمانشاه میگذرد ودر امتداد ان شهر برزول قرار دارد.یک راه فرعی از نهاوند به سمت دهفول وجود دارد که دهفول راه نام دارد، این راه یکی از مهمترین نقاط کشاورزی وباغداری در منطق است. این روستا یک راه ورودی دارد که در انتهای ان راه که یک مسجد وجود دارد به دو جهت مخالف هم گسترش میابد یکی به قبرستان و دیگری به رودخانه وحمام قدیمی می رسد. رودخانه گاماسیاب از کنار این روستا میگذرد که اکثر باغات در این نقطه متمرکز شده است.در قدیم قناتهایی در ده وجود داشت که قابل دسترسی برای عموم بود در خانه ها چاههای به عمق ۴ تا ۷ متروجود داشت که بسیار گوارا نیز بود.دارای ۳ قبرستان است که یکی قدیمی است ودیگری نسبتاً جدیدتر در کنار هم و دیگری نزدیک رودخانه قرار دارد. حمام قدیمی بسیار تاریخی است وجز اثار باستانی نهاوند است. یک حمام جدید نیز ساخته شده است.یکی از قناتهایی که از میان دو قبرستان جدید و قدیم میگذشت به نام کهریز نامیده می شد که زمینهای کشاورزی روستا را ابیاری می کرده است که بر اثر احداث چاههای بیشمار تقریباً خشک شده است. اثار قدیمی بسیاری را از دل خاک بیرون برده اند که نشانگر قدمت این روستای سبز وزیبا دارد.در کناره رودخانه که تقریباً مسیر پر پیچ وخمی وپستی وبلندی زیادی دارد حیات وحش زیبایی دارد هر چند بسیار کم اما هنوز جای امیدواری هست.میوه های بسیار وفراوانی کشت وزرع این خطه را به نقطه زیبایی برای تفرج تبدیل نموده است.
ده فول. دهی است از دهستان فول شهرستان نهاوند. واقع در ۶هزارگزی شمال باختری نهاوند. سکنه ٔ آن 3000 تن. آب آن از رودخانه گاماسیاب تأمین می شود. راه فرعی به شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).
دهستان طریق الاسلام به مرکزیت روستای دهفول مشتمل بر ۲۸ روستا، مزرعه و مکان به اسامی زیر: ۱ - کفراش، ۲ - دهفول، ۳ - وهمان، ۴ - چولک اصلی، ۵ - طایمه، ۶ - سعد وقاص، ۷ - چولک قپانوری، ۸ - گوشه سعد وقاص، ۹ - عنبر قنبر، ۱۰ - دهبوره ، ۱۱-فهرومند، ۱۲ - ملوسان، ۱۳ - صادق آباد، ۱۴ - ده سرخه، ۱۵ - دوچشمه، ۱۶ - دهقان آباد، ۱۷ - لواشان، ۱۸ - شادمانه، ۱۹ - فیروزآباد، ۲۰ -سیاه دره، ۲۱ - علمدار، ۲۲ - حسین آباد چولک، ۲۳ -محمدآباد چولک، ۲۴ - میانگران، ۲۵ - قشلاق دهفول، ۲۶ - اکبرآباد، ۲۷ - حاجی آباد کفراج ۲۸ -بابا علیا.
در بخش طریق السلام یک معدن فعال دولومیت وجود دارد.
گیوه بافی: کم بودن راههای ارتباطی ماشین رو، نوع معیشت مبتنی بر دامداری و کشاورزی و ضرورت تحرک فراوان در فصول سه گانه بهار و تابستان و پاییز کفشی را طلب می کند که سبک، راحت و مقاوم و خنک و در عین حال ارزان باشد. با خصوصیاتی که در بالا ذکر شد تنها پای پوشی که می تواند جوابگوی خواسته های روستاییان باشد گیوه است. گیوه نوعی کفش است که رویه آن را معمولاً از نخ پنبه ای تابیده و زیره آنرا از چرم یا آجیده انتخاب می کنند. تمام محاسن گیوه در زیره و رویه خنک آن خلاصه می شود، بنابراین اگر چنانچه گیوه ای با رویه یا زیره پلاستیک تهیه شود اصالتش را از دست داده و همانند کفشهای معمولی فاقد ارزش کیفی و بهداشتی است. این پای پوش قدیمی که روزگاری بخصوص در فصل تابستان مورد استفاده قرار می گرفت در سالهای اخیر به سبب رواج کفشهای ماشینی و جایگزین شدن آن در اکثر مناطق استان رونق و اعتبار دیرین خود را از دست داده و صنعتگران شاغل نیز به علت کمی درآمد و کاهش تقاضا در این رشته به مشاغل دیگری روی آورده اند. در حدود ۸۰ سال قبل گیوه بافی جهت استفاده شخصی در اکثر قریب به اتفاق روستاهای استان به صورت ابتدایی وجود داشته است که در حال حاضر به طور کلی از بین رفته است ولی در سطح استان همدان هم اکنون چهار روستا با اسامی ذیل تولید رویه گیوه را توسط خواهران به عنوان یکی از مشاغل موجود در روستا اختیار کرده اند. روستاهای دهفول، کفراش، فهرومند، آرتیمان. ولی مهمترین مرکز تولید کننده گیوه در استان همدان روستای دهفول نهاوند است و باید گفت: پس از کشاورزی و دامداری که از رونق خوبی برخوردار است گیوه بافی سومین منبع درآمد اهالی است و تقریباً تمام زنان و دختران در این روستا با گیوه بافی آشنایی دارند. گیوه پاپوشی نرم و سبک ومقاوم است که در قدیم مورد استفاده فراوان قرار می گرفت و بیشترین مصرف کنندگان این نوع کفشها روستاییان به ویژه کشاورزان بودن که البته امروز نیز چنین است و اغلب کشاورزان و دامداران و به دلیل سبکی و مقاومت از آن استفاده می کنند.
مهمترین مرکز تولید کننده گیوه در استان همدان روستای دهفول از توابع نهاوند است. زنان این روستا اغلب در فصول زمستان به بافت رویه های گیوه با ابزاری ساده که متشکل از یک قلاب فلزی و نخ پنبه ای است، مشغول هستند و هر نفر به طور میانگین بین ۶ الی ۱۰ روز یک جفت رویه گیوه می بافد.
رویه های بافته شده را به کفاشان روستا و یا خریدارانی که از استانهای مجاور چون اراک می آیند و در همدان به بازار کفاش خانه می فروشند و پس از آن رویه گیوه با استفاده ازپادوش آنها را مبدل به گیوه کامل می شود.
با توجه به تولید خانگی این گونه محصولات نمی توان در هیچ زمان آمار دقیقی از تولید کنندگان بالفعل گیوه ارائه کرد، لیکن فعالان این رشته بیشتر در روستاهای بهفول و کفراش و نهروند در نهاوند آرتیمان در تویسرکان، علی آیاد دمق در ملایر، قروه درجزین در رزن، شهر جورقان، روستای شورین در همدان و نیز در بازار کفاشخانه قدیمی هستند که رویه های گیوه را از بانوان خانه دار که در منزل خود به تولید اشتغال دارند، خریداری کرده و تکمیل می کنند.
البته علاوه بر بافت گیوه از جنس نخ گیوه ای، گیوه هایی نیز از نخ ابریشم مصنوعی تولید می شود که به دلیل تنوع رنگ و ایجاد طرح و نقشهای هندسی در زمینه بافت و جذابیت خاصی برخودار است. این نوع گیوه ها به شکل صندلهای رو فرشی برای بانوان نیز بافته می شود که طرفداران خاص خود دارد.
بیشترین تولید گیوه از هر دو نوع در شهرهای کرد نشین از جمله سنندج، بانه، مریوان، کرمانشاه، لرستان، سیستان و بلوچستان و کهگیلویه و بویر احمد رواج دارد.
آموزش این رشته بیشتر به روش سینه به سینه از مادران به فرزندان انجام می پذیرد که صنایع دستی استان همدان به منظور جلوگیری از منسوخ شدن این رشته، آموزش آن را در دستور کار قرار داده است.
یکی دیگر از مهمترین مشاغلی که در این روستا رواج دارد منبت کاری است که خود درسطح شهرستان نهاوند دهفول را به قطب منبت کاری تبدیل کرده است است. 081335 = پیش شماره دهفول