( بهشت آسا ) ( صفت ) بهشت آیین .
بهشت اسا
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بهشت آسا ) بهشت آسا. [ ب ِ هَِ ] ( ص مرکب ) بهشت آئین. بهشت گونه. بهشت مانند : خدم مجلس بهشت آسایش تحیر عقول غلمان دارالسرور. ( حبیب السیر ).
پیشنهاد کاربران
خلد پیکر
جنت مثال ؛ بهشت مثال :
کسی که درگه جنت مثال او بگذاشت
حمیم دوزخیان قوت کام او زیبد.
خاقانی.
کسی که درگه جنت مثال او بگذاشت
حمیم دوزخیان قوت کام او زیبد.
خاقانی.
کلمات دیگر: