بهشت اسا

( بهشت آسا ) ( صفت ) بهشت آیین .

( بهشت آسا ) بهشت آسا. [ ب ِ هَِ ] ( ص مرکب ) بهشت آئین. بهشت گونه. بهشت مانند : خدم مجلس بهشت آسایش تحیر عقول غلمان دارالسرور. ( حبیب السیر ).