چشمه نور.[ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از خورشید و آفتاب. چشمه نوربخش ، کنایه از روشنایی خورشید. کنایه از خور و مهر و آفتاب :
چشمه نور منا خاک چه مأواگه تست
که فدای سر خاک تو پدر باد پدر.
چشمه نور منا خاک چه مأواگه تست
که فدای سر خاک تو پدر باد پدر.
خاقانی.
رجوع به چشمه نوربخش شود.