ینابیع المعاجز و اصول الدلائل

wikiahlb: الإختصاص شیخ مفید بیان کرده است در باب چهارم روایاتی نقل می شود که ائمه(ع) دارای اسم اعظم الهی هستند. مؤلف برای اثبات این مطلب، به نُه روایت استناد می کند و در پایان این بخش، به بیان معجزه ای از امیرالمؤمنین(ع) به نقل از کتاب «الخصائص» سید رضی پرداخته است. علامه بحرانی در باب پنجم، در پی اثبات این نکته است که علم آسمان و زمین و ماکان و ما یکون و علم انبیا بلکه چیزی بیش از آن، نزد معصومین(ع) هست. او برای نشان دادن این امر به دوازده روایت استشهاد می کند و در پایان باب، معجزه ای از امام صادق(ع) را به نقل از کشّی، بیان می کند باب ششم کتاب، در توضیح این مطلب است که امامان(ع) می توانند هر وقت خواستند چیزی را بدانند و این که هرگاه خدا چیزی را خواست امامان(ع) هم آن را خواهند خواست زیرا قلب آنان محل اراده خدا است. در پایان باب، معجزه ای از حضرت حجت(عج) ذکر شده است. باب هفتم درباره محدِّث بودن ائمه(ع)، و ذکر معجزه ای از امیرالمؤمنین علی(ع) است. باب هشتم درباره این است که علم در قلوب آنان خانه دارد در پایان آن معجزه ای از حضرت صادق(ع) نقل شده است ادامه مباحث کتاب درباره، تأیید ائمه(ع) به روح القدس، متوسّم (زیرک) بودن آنان، علم شان به حالات درونی و ایمان و نفاق اشخاص، عَرضه کارهای بندگان به آنان، علم آنان به منایا و بلایا، آگاهی آنان از اسامی پادشاهان و وجود مصحف فاطمه(س) نزد آنان، وجود اسامی شیعه نزد آنان در یک دیوان، این که آنان موضع سر الهی هستند، نزول ملائکه و روح بر آنان در شب قدر، ابواب علمی که پیامبر(ص) برای امیرالمؤمنین(ع) گشود، معرفی امام و چیزهایی که خداوند به او داده و ... است.
فارس حسون کریم، در تحقیق کتاب بر نسخه کامل تصحیح شده موجود در کتابخانه رضویه اعتماد کرده است. این نسخه حاوی کتاب های دیگر سید هاشم بحرانی مانند حلیة الابرار و تبصره الولی و ... نیز هست و کتاب حاضر (ینابیع المعاجز ...) در صفحات 263 تا 291 این مجموعه واقع شده. این نسخه به خط نَسخ و به قلم علی بن عبدالله بن راشد بن علی مقابی بحرانی از شاگردان سید نوشته شده و هر صفحه آن 31 سطر دارد. خطاط در بیستم ماه شوال سال 1098ق از استنساخ آن فارغ شده است