ینابیع الموده لذوی القربی

wikishia: حضرت علی(ع) که توسط قندوزی یکی از عالمان اهل سنت در قرن سیزدهم هجری نوشته شده است. مؤلف، هدف خود را از تألیف این کتاب، ادای دین به پیامبر دانسته است؛ زیرا خداوند، دوستی نزدیکان آن حضرت را مزد رسالت او می داند.
این کتاب بدون آنکه تنظیم خاص و فصل بندی کاملی داشته باشد، مطالبی را درباره مناقب امیرالمؤمنین علی(ع) و چند تن از اهل بیت پیامبر، مانند امام حسن و امام حسین و امام عصر نقل کرده است.
قندوزی کتاب خود را بر اساس منابع مهم اهل سنت نوشته است. برخی از این منابع عبارتند از: صحاح سته، مناقب ابونعیم، مناقب ابن مغازلی، فرائد السمطین، مناقب خوارزمی .
در چاپ چهار جلدی کتاب، مجلد چهارم به فهرست ها اختصاص دارد. جلد اول مخصوص حضرت علی(ع)، جلد دوم ادامه مطالب جلد اول به اضافه روایاتی در فضیلت حضرت زهرا و حضرت خدیجه و امام حسن(ع) و جلد سوم باز هم درباره اهل بیت و حضرت مهدی است.
شیوه مؤلف، نقل از منابع پیش از خود است. مجموع ابواب کتاب، یک صد باب است که هر باب به موضوع خاص یا مطالب کتابی خاص می پردازد. هرچند قندوزی از منابع مختلف و متعددی استفاده کرده و روایات خود را به آن کتب استناد داده و نام آنها را هم آورده است، لیکن در بخش هایی که یک باب را به کتاب خاصی اختصاص داده از آثار زیر بهره برده است: مقتل ابومخنف، الصواعق المحرقة، فصل الخطاب خواجه پارسا نجاری، درة المعارف بسطامی، الدر المنظم محمد بن طلحه حلبی، المطالب العالیة، المحجة فی ما نزل فی القائم الحجة و آثاری از این دست که بسیاری از آنها جزو منابع کهن و معتبر بشمار نمی روند. مؤلف در موارد زیادی یک روایت را تکرار کرده است.
در مجموع، کتاب ینابیع، به بخشی از زندگانی اهل بیت و آن هم مناقب آنان و از میان ایشان حضرت علی(ع) می پردازد و همه مطالب او جمع آوری روایات پیشینیان است و چنان که گفته شد ترتیب و تنظیم خاصی در کتاب دیده نمی شود؛ مثلا در بین نقل فضائل علی(ع) باب دیگری درباره فضائل همه اهل بیت آورده و دوباره به مهدی پرداخته است. قندوزی در تألیف این اثر از منابع شیعه نیز استفاده کرده است. از اینکه مطالبی درباره حروف و خواص آنها بیان می کند، پیداست که مؤلف علاقه ای به این موضوعات داشته است.