دواجه

دواجه. [ دَ ج َ / ج ِ ] ( اِ ) دواجک. دواج خرد. دواج کوچک. لحافچه : مختار دروقت بانگ کرد که دواجه و لباچه بیاورید که سرما می یابم و یمکن که تبم آمد و سر بنهاد و خود را بپوشانید وچنان نمود که رنجورم. ( ترجمه تاریخ طبری بلعمی ).