بزوغانی. [ ب ُ ] ( ص نسبی ) نسبت است به بزوغا، قریه ای از قرای بغداد که در دوفرسخی آن قرار داشته و جمعی از علما از آنجا برخاسته اند. از آنجمله ابویعقوب اسحاق بن ابراهیم بن حاتم بن اسماعیل. او نوه دختری ابوموسی محمدبن مثنی است. وی از جد مادری خود و جز او روایت دارد. ( از لباب الانساب ) ( از معجم البلدان ). و رجوع به الاوراق ص 98 شود.
بزوغانی
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر: