نیم شبان

نیم شب . هنگام نیم شب . در دل شب .

نیم شبان. [ ش َ ] ( اِ مرکب ،ق مرکب ) نیم شب. هنگام نیم شب. در دل شب :
آسمان از ستاره نیم شبان
به چه ماند به پشت سنگی سار.حاکم در جلوه خوبان به روز
نیم شبان محتسب اندر شراب.این شب دین است نباشد شگفت
نیم شبان بانگ و فغان کلاب.درگه میران غز درشکنی نیمروز
چون در افراسیاب نیم شبان روستم.نوش لب رفت پیش نوش لبان
چنگ را برگرفت نیم شبان.نظر به حال چنین روز بود در همه عمر
نماز نیم شبان و دعای اسحارش.