نیم گرده . نصف گرد. نان .
نیم نان
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نیم نان. ( اِ مرکب ) نیم گرده. نصف گرده نان.
- نیم نانی ؛ لقمه ای. قوت مختصری. اندک غذائی :
نیم نانی گر خورد مرد خدای
بذل درویشان کند نیمی دگر.
چرا نیم نانی نخورد و نخفت.
ور جهان بر من سرآید نیم جانی گومباش.
- نیم نانی ؛ لقمه ای. قوت مختصری. اندک غذائی :
نیم نانی گر خورد مرد خدای
بذل درویشان کند نیمی دگر.
سعدی.
چو بشنید عابد بخندید و گفت چرا نیم نانی نخورد و نخفت.
سعدی.
گر همه کامم برآید نیم نانی خورده گیرور جهان بر من سرآید نیم جانی گومباش.
سعدی.
نیم نانی می خورم تا نیم جانی در تن است.ابن یمین.
کلمات دیگر: