جمع منزهه .
منازه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
منازه . [ م َ زِه ْ ] (ع اِ) ج ِ مَنزَهَة. (ناظم الاطباء). رجوع به منزهة شود.
منازة. [ م ُ نازْ زَ ] (ع مص ) همدیگر چیرگی جستن درخطاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
( منازة ) منازة. [ م ُ نازْ زَ ] ( ع مص ) همدیگر چیرگی جستن درخطاب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
منازه. [ م َ زِه ْ ] ( ع اِ ) ج ِ مَنزَهَة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به منزهة شود.
منازه. [ م َ زِه ْ ] ( ع اِ ) ج ِ مَنزَهَة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به منزهة شود.
کلمات دیگر: