تیعان . [ ت َی ْ ی َ ] (ع مص ) رجل تیعان ؛ مرد شتابنده بسوی بدی و یا بسوی هر چیز که باشد. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به تیع شود.

تیعان . [ ت َی ْ ی َ ] (ع مص ) رجل تیعان ؛ مرد شتابنده بسوی بدی و یا بسوی هر چیز که باشد. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به تیع شود.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">تیعان. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) تاع تیعاً و تیعاً و تیعاناً. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تیع شود. <hr>تیعان. [ ت َی ْ ی َ ] ( ع مص ) رجل تیعان ؛ مرد شتابنده بسوی بدی و یا بسوی هر چیز که باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به تیع شود.</div>

تیعان. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) تاع تیعاً و تیعاً و تیعاناً. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تیع شود. تیعان. [ ت َی ْ ی َ ] ( ع مص ) رجل تیعان ؛ مرد شتابنده بسوی بدی و یا بسوی هر چیز که باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به تیع شود.

تیعان . [ ت َ ی َ ] (ع مص ) تاع تیعاً و تیعاً و تیعاناً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تیع شود.

تیعان . [ ت َ ی َ ] (ع مص ) تاع تیعاً و تیعاً و تیعاناً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تیع شود.