بدون اذن ٠ بی اجازه ٠ بی دستوری
بی رخصت
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیرخصت. [ رُ ص َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + رخصت ) بدون اذن. بی اجازه. بی دستوری :
در ازل بر جان خاقانی نهادی مهر مهر
تا ابد بیرخصت خاقان اعظم برمکن.
در ازل بر جان خاقانی نهادی مهر مهر
تا ابد بیرخصت خاقان اعظم برمکن.
خاقانی.
رجوع به رخصت شود.کلمات دیگر: