تند و بلند پرواز کننده
تیز پران
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
تیزپران. [ پ َرْرا ] ( نف مرکب ) تند و بلند پروازکننده :
به ابر اندارن تیزپران عقاب
نهنگ دلاور به دریای آب.
به ابر اندارن تیزپران عقاب
نهنگ دلاور به دریای آب.
فردوسی.
رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.کلمات دیگر: