محمد بن احمد خَفری (درگذشتهٔ ۹۴۲ یا ۹۵۷ ه. ق) ملقب به شمس الدین یا فاضل خفری کلامشناس و حکمتدان ایرانی سدهٔ دهم هجری ایران است. خفری از عرفان، تفسیر، ریاضیات، ستاره شناسی و دانش های نهانی نیز سررشته داشته.وی فرزند احمد عیانی خفری صاحب کتاب رسالة الرمل و پدر عمادالدین محمود دهدار عیانی و پدربزرگ معین الدین محمد دهدار است.او از مردم خفر از نواحی فارس بوده و در روزگار شاه اسماعیل صفوی می زیسته. خفری نخست در شیراز و سپس در کاشان زندگی می کرده. در هرات و عربستان نیز اقامت داشته است. بیشتر منابع کیش او را سنی دانسته اند.
بر حاشیه ای که او بر شرح تجرید قوشچی نوشت ۲۰ تن از بزرگان فلسفه از جمله میرداماد، شمسای گیلانی و غیاث الدین منصور دشتکی حاشیه نوشته اند.
بر پایهٔ داده هایی در: احمد خفری، شمس الدین محمد، تعلیقه بر الهیات شرح تجرید ملا علی قوشچی، مقدمه و تصحیح فیروزهٔ ساعتچیان، تهران: میراث مکتوب، ۱۳۸۲خ. ص۱۴–۱۱.
بر حاشیه ای که او بر شرح تجرید قوشچی نوشت ۲۰ تن از بزرگان فلسفه از جمله میرداماد، شمسای گیلانی و غیاث الدین منصور دشتکی حاشیه نوشته اند.
بر پایهٔ داده هایی در: احمد خفری، شمس الدین محمد، تعلیقه بر الهیات شرح تجرید ملا علی قوشچی، مقدمه و تصحیح فیروزهٔ ساعتچیان، تهران: میراث مکتوب، ۱۳۸۲خ. ص۱۴–۱۱.
wiki: شمس الدین محمد خفری