کلمه جو
صفحه اصلی

عدد رینولدز

دانشنامه عمومی

عدد رینولدز (به انگلیسی: Reynolds number) کمیت بدون یکای مهمی است که در مکانیک سیالات برای پیش بینی الگوی جریان از آن استفاده می شود. این عدد نسبت نیروی لختی به نیروی گرانروی می باشد. در اعداد رینولدز پایین تمایل جریان به داشتن الگویی آرام و لایه ای می باشد، در حالیکه در اعداد رینولدز بالا جریان به حالت آشفته در می آید. عدد رینولدز کاربردهای فراوانی از قبیل جریان مایع داخل لوله تا جریان هوا روی بال هواپیما دارد. از عدد رینولدز برای پیش بینی گذر جریان از آرام به آشفته استفاده می شود و هم چنین در پیش بینی و تعیین جریان در اطراف یک مدل ماکت و کوچک با مدل اندازه اصلی و بزرگ کاربرد دارد.
ρ {\displaystyle \rho } چگالی شاره،
v {\displaystyle v} سرعت متوسط جریان شاره،
L {\displaystyle L} یک طول مشخصه در مسئله؛ و
μ {\displaystyle \mu } ضریب گرانروی شاره است.
این مفهوم در سال ۱۸۵۱ توسط جورج استوکس معرفی شد، اما توسط آرنولد زومرفلد در ۱۹۰۸ به افتخار ازبورن رینولدز که استفاده از این مفهوم را متداول کرده بود، به نام عدد رینولدز نامیده شد.
تعریف ریاضی عدد رینولدز، R e {\displaystyle Re} ، به صورت زیر است:
که در این عبارت:

دانشنامه آزاد فارسی

عدد رِیْنولْدْز (Reynolds number)
عددی کاربردی. در مکانیک سیالات، برای تعیین متلاطم یا آرام بودن جریان سیال در وضعیتی خاص. از آن جمله است وضعیت جریان سیال هنگام عبور از لوله یا گردش دور بدنۀ هواپیما، و وضعیت سازۀ ثابت در دریا. عدد رینولدز بر اساس سرعت جریان، چگالی و ویسکوزیتۀ سیال، و ابعاد مجرای عبور جریان محاسبه می شود. این عدد را به افتخار آزبورن رینولدز، مهندس انگلیسی، نام گذاری کرده اند. عدد رینولدز برای بال هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ برابر ۱۰۷×۷ و برای زیردریایی هسته ای ۱۰۹ است.


کلمات دیگر: