عدد رینولدز (به انگلیسی: Reynolds number) کمیت بدون یکای مهمی است که در مکانیک سیالات برای پیش بینی الگوی جریان از آن استفاده می شود. این عدد نسبت نیروی لختی به نیروی گرانروی می باشد. در اعداد رینولدز پایین تمایل جریان به داشتن الگویی آرام و لایه ای می باشد، در حالیکه در اعداد رینولدز بالا جریان به حالت آشفته در می آید. عدد رینولدز کاربردهای فراوانی از قبیل جریان مایع داخل لوله تا جریان هوا روی بال هواپیما دارد. از عدد رینولدز برای پیش بینی گذر جریان از آرام به آشفته استفاده می شود و هم چنین در پیش بینی و تعیین جریان در اطراف یک مدل ماکت و کوچک با مدل اندازه اصلی و بزرگ کاربرد دارد.
ρ {\displaystyle \rho } چگالی شاره،
v {\displaystyle v} سرعت متوسط جریان شاره،
L {\displaystyle L} یک طول مشخصه در مسئله؛ و
μ {\displaystyle \mu } ضریب گرانروی شاره است.
این مفهوم در سال ۱۸۵۱ توسط جورج استوکس معرفی شد، اما توسط آرنولد زومرفلد در ۱۹۰۸ به افتخار ازبورن رینولدز که استفاده از این مفهوم را متداول کرده بود، به نام عدد رینولدز نامیده شد.
تعریف ریاضی عدد رینولدز، R e {\displaystyle Re} ، به صورت زیر است:
که در این عبارت:
ρ {\displaystyle \rho } چگالی شاره،
v {\displaystyle v} سرعت متوسط جریان شاره،
L {\displaystyle L} یک طول مشخصه در مسئله؛ و
μ {\displaystyle \mu } ضریب گرانروی شاره است.
این مفهوم در سال ۱۸۵۱ توسط جورج استوکس معرفی شد، اما توسط آرنولد زومرفلد در ۱۹۰۸ به افتخار ازبورن رینولدز که استفاده از این مفهوم را متداول کرده بود، به نام عدد رینولدز نامیده شد.
تعریف ریاضی عدد رینولدز، R e {\displaystyle Re} ، به صورت زیر است:
که در این عبارت:
wiki: عدد رینولدز