افتادن بچه ناتمام
افگانه افتادن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
افگانه افتادن. [ اَ ن َ / ن ِاُ دَ ] ( مص مرکب ) افتادن بچه ناتمام :
فلک را سهمش اردر خانه افتد
حوادث ز اشکمش افکانه افتد.
فلک را سهمش اردر خانه افتد
حوادث ز اشکمش افکانه افتد.
امیرخسرو دهلوی.
کلمات دیگر: