بچه ناتمام سقط کردن
افگانه فکندن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
افگانه فکندن. [ اَ ن َ / ن ِ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بچه ناتمام سقط کردن. بچه را پیش از موعد طبیعی انداختن :
مادرروزی ار افگانه فکند
غم مبر انده افگانه مخور.
مادرروزی ار افگانه فکند
غم مبر انده افگانه مخور.
خاقانی.
کلمات دیگر: