کنایه از مسموم و مست
افیون خورده
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
افیون خورده. [ اَف ْ خوَرْ / خُرْ دَ /دِ ] ( ن مف مرکب ) کنایه از مسموم و مست :
بهر حرفی کز آن منشور برخواند
چو افیون خورده مخمور درماند.
بهر حرفی کز آن منشور برخواند
چو افیون خورده مخمور درماند.
نظامی.
کلمات دیگر: