تاختن
اندر دویدن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اندردویدن. [ اَ دَ دَ دَ ] ( مص مرکب ) تاختن :
اندردوید و مملکت او بغارتید
با لشکری گران و سپاهی گزافه کار.
اندردوید و مملکت او بغارتید
با لشکری گران و سپاهی گزافه کار.
منوچهری.
و رجوع به دویدن شود.کلمات دیگر: