<div class="boxBd">اندرفکندن. [ اَ دَ ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب )افکندن. درافکندن. انداختن. درانداختن : <br>تنگ شد عالم بر او از بهر گاو<br>شور شور اندرفکند و کاو کاو.<div class="au">رودکی.</div>به ایوان او آتش اندرفکند<br>ز پای اندر آورد کاخ بلند.<div class="au">فردوسی.</div>از سرو روی وی اندرفکن آن تاج تلید<br>تا از او پیدا آید مه و خورشید پدید.<div class="au">منوچهری ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 194 ).</div></div>

اندرفکندن. [ اَ دَ ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب )افکندن. درافکندن. انداختن. درانداختن : تنگ شد عالم بر او از بهر گاو شور شور اندرفکند و کاو کاو. رودکی. به ایوان او آتش اندرفکند ز پای اندر آورد کاخ بلند. فردوسی. از سرو روی وی اندرفکن آن تاج تلید تا از او پیدا آید مه و خورشید پدید. منوچهری ( دیوان چ دبیرسیا

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">افکندن . انداختن</div>

اندر فکندن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا