میمونیه . [ م َ مو نی ی َ ] (اِخ ) گروهی از خوارج عجارده اند که یاران و پیروان میمون بن عمران میباشند. قائل به قدر هستند یعنی افعال بندگان را به قدرت آنان اسناد دهند و میگویند استطاعت مقدم بر فعل است و خداوند خیرخواهد نه شر و معصیت نخواهد چنانچه معتزله گویند. و کودکان کفار در بهشت جای دارند و نکاح نواده ٔ پسری و دختری را جایز شمرندو همچنین نکاح برادرزاده و خواهرزاده را. و سوره ٔ یوسف (ع ) را منکرند و آن را افسانه ای بیش نپندارند و گویند قرآن باید از افسانه ٔ فسق عاری باشد. (از شرح مواقف در آخر الموقف السادس ) (از تعریفات جرجانی ).
میمونیه . [ م َ مو نی ی َ ] (اِخ ) یکی از فرق اسمعیلیه که پیروان عبداﷲبن میمون قداح میباشند و این فرقه را نباید با فرقه ٔ میمونیه ٔ عجارده که از خوارجند اشتباه کرد. (خاندان نوبختی ص 265).
