جلفار

جُلفار (به عربی: جُلفار) نام قدیم رأس الخیمه یکی از امیرنشین های هفت گانه امارات متحده عربی است. منطقه جلفار در خلال سده های هشتم و نهم میلادی سکونتگاه «قبیله عَضد» بود. خانه های عضدیان از چوب ساخته شده بود. پرتغالی ها دژی در جلفار بنا نمودند. ملاح عربی مشهور شهاب الدین أحمد بن ماجد بن محمد بن عمرو الأسدی بن أبی الرکائب النجدی از همین روستا بودند و در همین جا نیز مدفون هستند. نسب ابن ماجد به قبیلهٔ بنی أسد یکی از بزرگترین قبیله های شمال بادیهٔ نجد در شبه جزیره عربستان می رسد. در جنوب روستا قلعه ای وجود دارد که آن را قلعه ضایه می نامند، این قلعه در شمال دهستان رمس واقع می باشد، قلعه مذکور در سال ۱۹۹۹ میلادی توسط دولت مرمت شده است.
دکتر:التدمری، جلال، احمد، (تاریخ جلفار) ، دار القلم: کویت، چاپ سوم، انتشار سال ۱۹۸۱ میلادی. (به عربی).
محمدیان، کوخردی، محمد، “ (الإمارات عبر التاریخ) “، ج۱. سال انتشار ۲۰۰۸ میلادی به (عربی).
هم اکنون در نزدیکی آثار جُلفار ته دره روستایی کوهستانی به همین نام وجود دارد، این روستا در شمال شرقی خاک دولت امارات واقع شده است. روستای جُلفار در پایهٔ کوه حجر واقع می باشد. روستای جلفار در ۴ کیلومتری جنوب دهستان رمس و در ۸ کیلومتری روستای کوهستانی شعم واقع شده است. روستاهای جُلفار ، شعم و رمس در وسط رشته کوه های سر بفلک کشیدهٔ کوه حجر و در بطن وادی (دره) رمس قرار دارند. راه این روستاها از شهر رأس الخیمه به مسندم می گذرد، و پس از عبور از چند پیچ خطرناک و از سربالایی تپهٔ وادی شعم وارد روستا می شود. خانه های روستا در دو طرف وادی و روی تپه ای قرار دارند که منظره ای جالبی به خود داده اند. در پایهٔ کوه مملوه از درختان کوهستانی مانند: سلم، سمر، کُنار، کُور، کِرت و کُوهِنگ است که برزیبایی این روستاهای کوهستانی افزوده است.
به علت وجود آب شیرین درختان مرکبات و میوه های گوناگون، و باغ های میوه مختلف مانند: سیب، هلو، انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، نارنج، بالنگ، نخل وسبزیجات، وسیفی جات کاشته می شود.
جمعیت روستای جلفار در حدود ۱۲۰ نفر می باشند، که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم کشاورزی و دامداری است.