پهک

لغت نامه دهخدا

پهک. [ پ َ هََ ] ( اِ ) خرمای بسیار ریز نضج ناگرفته پیش از آن که خمال شود.

پَهک ( Pahk ) : در زبان بلوچی یعنی تمیز

کلمات دیگر: