دین طلب .
دین ورز
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
دین ورز. [ وَ ] ( نف مرکب ) دین طلب. کسی که به کسب حقایق دین همت گمارد :
خسروغازی محمود محمد سیرت
شاه دین ورز هنرپرور کامل فرهنگ.
خسروغازی محمود محمد سیرت
شاه دین ورز هنرپرور کامل فرهنگ.
فرخی.
کلمات دیگر: