ابن ترکه اصفهانی

صائن الدین علی بن محمد یا صاین الدین علی ابن محمد ترکه اصفهانی از عرفای قرن هشتم و نهم هجری و یکی از شارحان (بیان کنندگان) عرفان ابن عربی است.
سراج الدین بلقینی
شاه نعمت الله ولی
سید قاسم انوار
شرف الدین علی یزدی
سید حسین اخلاطی
شمس الدین فناری
خانواده آل ترکه از خانواده های بنامی بوده اند که در زمینه دین و دانش در اصفهان در طی دو قرن مشهور بوده اند. اصلیت این خانواده به خجند ترکستان بازمی گردد. صدرالدین ابو حامد ترکه به عنوان جد این خانواده با رشیدالدین فضل الله همدانی مکاتبات علمی داشته است. صاین الدین از نوادگان صدرالدین محسوب می شود.
وی در ماه ذیحجه سال ۸۳۶ (ژوئیه ۱۴۳۳) در شهر اصفهان زاده شده است. وی نخست به مدت ۲۵ سال نزد برادرش علوم دینی و قضایی را فراگرفته است و سپس برای تکمیل تحصیلاتش عزم سفر کرد و بدین منظور راه خانه خدا را در پیش گرفت. در این مسافرت او با عده ای از استادان و عالمان و مشایخ طریقت دیدار کرد و در صحبت آنان مراتب کسب علوم و تزکیه نفس و مراحل سلوک را سپری کرد. مدتی با شاه نعمت الله ولی، سید قاسم انوار و شرف الدین علی یزدی (م ۸۵۸ق) همراه بود و از مجلس درس و صحبت بعضی استادان مانند سید حسین اخلاطی (م ۸۲۸ق)، شمس الدین فناری (م۸۳۴ق) و سراج الدین بلقینی (م۸۰۵ق) استفاده کرد.بعد از پانزده سال -که از علمای بلاد حجاز، مصر و شام استفاده کرد.- با اشارت عده ای از یارانش به اصفهان بازگشت و به تدریس علوم دینی مشغول شد و شهرتی پیدا کرد.
با عطف توجه شاهرخ میرزا، وی در شهر یزد به مسند قضا منسوب شد. بعد از چندی اطرافیان شاهرخ میرزا، موجبات بدبینی او نسبت به صائن الدین را فراهم کردند. چنان که از نوشته های صائن الدین بر می آید اتهام او عدول از طریقه سنت و جماعت و گرایش به تشیع و تصوف بود که در آثار صائن الدین قراین فراوانی برای اثبات آن وجود دارد.در پی این اتهام شاهرخ وی را به هرات احضار کرد. علمای هرات جز رکن الدین داود خوافی بعضی از عبارات ابن ترکه را بهانه ای برای تکفیر او قرار دادند.