ابن عطا ادمی

ابن عطا آدمی. ابوالعباس احمد بن محمدبن سهل بن عطاء ابن عطا آدمی عارف و شاعر قرن سوم هجری قمری است. او متولد آمل و از شاگردان ابراهیم مارستانی بود. به جنید پیوست اما پس از چندی از وی گسست و بر پاره ای گفتارهای استادش، از آن جمله برتری توانگران بر تهیدستان و مسئلهٔ خواطر خرده گرفت. در آخرین محاکمهٔ حلاٌج به دفاع از وی برخاست. این جانبداری سبب گردید که حلاٌج در میان صوفیان از بسیاری اتهام ها تبرئه گردد. وئی نیز به فرمان حامدبن عباس وزیر مقتدر عباسی کشته شد. ابن عطا قریحهٔ شعری نیز داشت. بعضی کتاب های صوفیه از جمله کتاب های «اللمع» ابونصر سراج اشعار جالبی از وی نقل کرده اند. ابن عطا تفسیر رمزی بر قرآن نوشت.
تفسیر قرآن
کتاب شعر