ابن شرفشاه استرابادی

ابن شرفشاه استرآبادی. ابن شرفشاه استرآبادی (۷۱۸ /۷۱۷ /۷۱۵ -۶۴۵)، فیلسوف، عالم، نحوی و طبیب، از مردم استرآباد بود. از زادگاهش به مراغه رفت. نزد خواجه نصیرالدین طوسی درس خواند و در زمره ی شاگردان برجسته ی وی درآمد و تا پایان زندگی خواجه در کنار او بود. وی بر برخی از کتب استادش شرح نوشت و پس از مرگ خواجه نصیر به موصل رفت و در مدرسه نوریّه به تدریس حکمت مشغول شد و تا پایان عمر در موصل ماند. برخی منابع او را شیعه و برخی دیگر شافعیش می دانند اما آرای فلسفی و کتب او در حکمت موید تشیع اوست. صَفَدی از حلم و تواضع زائدالوصف او سخن گفته است. از جمله شاگردان وی: زین الدین علی بن حسین و شیخ تاج الدین علی بن عبداللَّه تبریزی.
شرح «مختصر» ابن حاجب، در اصول
شرح «تجرید الکلام» خواجه نصیرالدین
شرح «قواعد العقائد» خواجه نصیر
شرح «کافیه» ابن حاجب، در سه قسمت صغیر و کبیر و وسیط، که شرح کبیر آن به نام «بسیط» و شرح متوسط آن به اسم «وافیه» مشهورند
شرح «الفصیح» ثعلب در لغت
«مرآةالشفا»، در طب
شرح «الشافیة» ابن حاجب، در تصریف.