ابن زقاعه

ابواسحاق، ابراهیم بن محمّد غزی شهرت یافته به ابنِ زُقّاعه/ ابن سُقّاعه و ملقب به برهان الدین (۱۳۲۳، غزه - ۱۴۱۴، قاهره) (نسب کامل: ابراهیم بن محمّد بن بهادر بن احمد، قرشی نوفلی غزی) فقیه شافعی، صوفی، نویسنده، ادیب و شاعر عربی فلسطینی در سدهٔ هشتم هجری/چهاردهم میلادی بود که زندگی نامه اش را همراه شگفتی های بسیار نوشته اند و به علوم گوناگون پرداخت. نزد برزگان مصر نفوذ داشت و او را همراه بالاترین قاضیان می نشاندند.
الرسائل
دوحة الورد فی معرفة النرد
تعریب التعجیم فی حرف الجیم
لوامع الانوار فی سیرة البرابر
الوجود
دیوان
در ۱۳۲۳م/ ۷۲۴ق در غزه زاده شد. ابتدا خیاط بود و نخستین آموزش او در علم حدیث بوده است، سپس قرائات هفتگانه، فقه و تصوف را خواند. پس از این آموزش ها، به ادبیات، شعر و دیگر دانش ها گرایش پیدا کرد. در گیاه شناسی، اخترشناسی و پزشکی پژوهش ها نمود.