ابن صلاح همدانی

ابوالفرج (یا ابوالفتوح) احمد بن محمد همدانی، ملقب به نجم الدین و ابن صلاح، منجم، پزشک و ریاضی دان ایرانی است که در سدهٔ پنجم و ششم هجری زیسته است.
حقیقت، عبدالرفیع، تاریخ نهضت های فکری ایرانیان: از قرن چهارم تا پایان قرن ششم هجری (از ظهور رودکی تا شهادت سهروردی)، بخش دوم، صفحهٔ ۷۶۷ و ۷۶۸، شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، چاپ اول، آذر ۱۳۵۷.
دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (دبا) فارسی، جلد چهارم، مقالهٔ شمارهٔ ۱۴۱۶. نشانی اینترنتی.
وی ایرانی تبار و اهل همدان (و به روایتی اهل سمیساط در عراق) بود. علوم مقدماتی را در ایران فراگرفت، سپس به بغداد رفت و به آموختن دانش های گوناگون پرداخت، و از محضر درس استادانی چون ابوالحکم مغربی اندلسی بهره جست.
ابن صلاح به دعوت حسام الدین تیمورتاش ارتقی، امیر ماردین به آن دیار رفت و پزشک دربار او شد. به روایتی وی در ماردین کتابخانه ای گشود. پس از مدتی به موصل رفت و نورالدین محمود پسر عمادالدین زنگی او را پذیرا شد. سپس رهسپار دمشق گردید و تا پایان عمرش در آن سامان زیست.
«فی کیفیَّة تسطیح الکُری»، و «ایضاح البرهان علی حساب الخَطَأَیْن» از آثار اوست.