ابن بری نحوی

ابن بِریِ نَحوی (۱۲ مارس ۱۱۰۶ - ۹ ژانویه ۱۱۸۷م) (نسب: ابومحمد عبدالله بن بَرّی مَقدسی مصری) زبان شناس و فقیه مصری در سدهٔ ششم هجری بود. او را از بزرگانِ روزگارش در علم لغت و نحو نامبرده اند که به فقه نیز دانا بود.
حواشٍ علی کتاب الصحاح
الُباب فی الرد علی ابی محمد بن الخَشّاب
شرح شواهِد الإیضاح
غلطُ الضُعفاء من أهل الفقه
در ۱۲ مارس ۱۱۰۶م/ ۵ رجب ۴۹۹ق در قاهره به دنیا آمد. نسب کاملش «ابومحمد عبدالله بن ابی الوحش بَرّی بن عبدالجبار بن برّی مَقدَسی مصری» ذکر شده است. علوم عربی زا نزد «ابوبکر محمد بن عبدالملک شنترنی» و «ابوطالب عبدالله بن محمد بن علی مُعافری» آموخت. از «ابوصادق مَدینی» و «ابوعبدالله رازی» حدیث فراگرفت. برای تدریس در مسجد جامع عمرو عاص در فسطاط، قاهره برگزیده شد. در دیوانِ انشاء بالاترین بازبین بود و هیچ نامه و نگاره ای از دولت به امیری یا پادشاهی نگاشته نمی شد مگر آنکه آن را بازبینی می کرد.درگذشت ابن بری در ۲۷ شوال ۵۸۳ق/۹ ژانویه ۱۱۸۷م روی داد.