ابن الدهان واسطی

ابوبکر، مبارک واسطی شهرت یافته به ابن الدَهّان واسطی و وجیهِ واسطی (۱۱۳۸-۱۲۱۵) فقیه، مفسر، زبان شناس و ادیب عراقی بود که به پزشکی، اخترشناسی و فلسفه نیز دانایی داشت. واسطی سال های بسیاری در نظامیه بغداد، استاد نحو بود. او را در آموزش، نیک آموز و بسیار شکیبا بر شاگردان وصف کرده اند که با خوشرویی پاسخ آنان را می داد. گمان برده اند که او بر زبان های فارسی، ترکی، حبشی، رومی، ارمنی و زنگی نیز آشنایی نسبی یا کامل داشته است؛ اگر دانش آموز غیر عربی سخنش را درک نمی کرد، به زبان او درس را شرح می داد. ابن الدهان به نوشتن آثاری در نحو نیز پرداخت. به شعرگویی روی آورد و در قافیه ها بسیار جناس به کار برد.