شرف الدین قهرمانی

سرهنگ شرف الدین قهرمانی (۱۲۷۹–۱۳۲۱) نویسنده، مترجم، فرهنگ نویس و نظامی اهل ایران بود.
«آموزش هوایی تاکتیک هوایی»
«استتار توپ»
«پیش آهنگ خلبان»
«خدای می رساند»
«شاهسون و دیوانه»
«هواپیمایی»
«ختم غائله سیمیتقو»
«بی بی گلابی»
وی در ۱۲۷۹ در تهران زاده شد. پدرش کیومرث میرزا عمیدالدوله بود. وی پس از آموزش های دبستان و دبیرستان، به آموزشگاه سن لوئی و سپس دارالفنون رفت و پس از آن در «مدرسهٔ نظام» به افسری رسید. در سال های پایانیِ سدهٔ سیزدهم خورشیدی (۱۲۹۷–۱۲۹۹)، در آتریاد همدان بود و به همراه رضاخان، کودتای سوم اسفند را انجام داد. در ۱۳۰۳، با درجهٔ ستوان یکمی برای آموزش خلبانی به شوروی رفت و پس از آموزش، با یک فروند هواپیمای خریداری شده به ایران بازگشت. شرف الدین قهرمانی در ۱۳۱۹ با درجهٔ سرهنگی به «جانشینی اداری» نیروی هوایی گماشته شد و در ۲۱ آذر ۱۳۲۱ به فرماندهی نیروی هوایی برگزیده شد. در ۲۸ دی ماه ۱۳۲۱، به فراخوان انگلیسی ها برای بازدید از پایگاه حبانیه و چگونگی جبههٔ مصر به عراق رفت. پرواز از مهرآباد برخاست؛ ولی شوربختانه پس از ساعتی از روی بدی هوا سرنگون شد و وی تنها پس از ۳۷ روز فرماندهی بر نیروی هوایی کشته شد. طی مراسمی رسمی، جنازهٔ وی تشییع و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
از سرهنگ قهرمانی به نام یک فرمانده و خلبان دانا نام برده شده است.
از وی بیش از سی و هفت اثر به جای مانده است.