شرایط بورن–وان کارمن، شرایط مرزی تناوبی هستند که محدودیت دوره ای بودن تابع موج در برخی شبکه های براوه را اعمال می کنند. (که به نام ماکس بورن و تئودور فون رابطه گذاشته شده است). این شرایط اغلب در فیزیک حالت جامد برای مدلسازی بلور کامل اعمال می شوند.
این شرایط را می توان به صورت زیر عنوان کرد
ψ ( r + N i a i ) = ψ ( r ) , {\displaystyle \psi (\mathbf {r} +N_{i}\mathbf {a} _{i})=\psi (\mathbf {r} ),\,}
این شرایط را می توان به صورت زیر عنوان کرد
ψ ( r + N i a i ) = ψ ( r ) , {\displaystyle \psi (\mathbf {r} +N_{i}\mathbf {a} _{i})=\psi (\mathbf {r} ),\,}