کلمه جو
صفحه اصلی

شرفبگ

دانشنامه عمومی

امیدی پویا
فهرست روستاهای ایران
سر فیروز آباد کرمانشاه ، ازدواج می کند. از این ازدواج صاحب سه پسر به نامهای امره ، علینظر و محمد خان می شود. بعد از چند سال زندگی در سرفیروزآبا،به دلایل نا معلوم بر می گرده لرستان نزد برادر و عمو و دیگر طایفه.ولی خانواده ایشان منظور زن و بچه ، ایشان همراهی نمی کنند.ایشان هم دیگر به سر فیروز آباد بر نمی گردد.ودر منطقه لرستان ازدواج مجدد می کند،که حآصل ازدواج دوم در لرستان ۵ پسر می باشد. * * * * ۱-کاظم که بدون اولاد م می میرد . ۲-داوود ۳-سرفراز. ۴- ابراهیم (ایبروم) ۵ نقدعلی . * * * * بااین حساب شرفبگ دارای ۸ پسر بوده. * * * * الف : ۱-آمره ۲-علینظر ۳- محمدخان ب: ۴-کاظم ۵-داوود. ۶-سرفراز ۷-ایبروم (ابراهیم) ۸-نقدعلی. ]]
امیدی پویا شرفبگ داستان زندگی شرفبگ یکی از بزرگ مردان ایل بیرانوند . در زمانی است که دولت عثمانی از غرب کشور با ایران وارد جنگ شده بود. دولت مرکزی ایران، برای اینکه بتواند در مقابل دشمن پیروز شود، دست یاری به سوی ایلات وعشایر بخصوص ایلات غرب کشور دراز نمود. ایل غیور بیرانوند که ایلی قدرتمند وبزرگ لک زبان بود به یاری دولت وقت شتافت. شرفبگ که یکی از مردان جنگجو و شجاع ایل خودبود ، به همراه دیگر مردان قوی ومبارز ایل بیرانوند در نبرد با عثمانی شرکت کرد . شرفبگ پس از بازگشت ازجنگ با عثمانی درمسیر بازگشت، به همراه چند تن از سواران هم رزمش در منطقه سرفیروزآباد، مهمان یکی از چادرنشینان عشایر به نام بهرام بیگ لک که از خوانین مشهور منطقه بود شدند،بهرام بیگ به عنوان بزرگ ایل از آنان پذیرایی کرد . وپس از آشنایی با آنان ، چون شرفبگ را فردی لایق،زرنگ و جنگجو دید به او پیشنهاد ازدواج با دخترش را داد ،شرفبگ با قبول این پیشنهاد داماد خان شد.او پس از چند سال توانست صاحب املاک زیادی (چهارده آبادی) شود،و پس از گذر زمان صاحب سه پسر به نام های ( امره ،علینظر و محمد خان ) شد. شرفبگ که زندگی عشایری و کوچ نشینی داشت،دریکی از سال های پر باران وسرد همه ی اموال و احشامش رابه علت سرمای زیاد و نداشتن علوفه کافی از دست داد. پس از پایان سال که زندگی را برای خود سخت می دید، زن وبچه هایش را به بهرام بیگ پدربزرگشان سپرد و خودش تنها، راهی لرستان منطقه زاغه و جغلوندی شد. مردم ایل به خاطر نیازشان به ایشان که فردی جنگجو و شجاع بود ،با اصرار خود،او را از بازگشت به منطقه سرفیروزآباد منصرف کردند، و او پس از اصرار مردم ، چند نفر از بزرگان طایفه را به منطقه سرفیروزآباد فرستاد تا زن وبچه هایش را نیز بیاورند.اما خانواده او یک سال بیشتر نتوانستند میان طایفه پدری خود در لرستان دوام بیاورند و به زادگاه خود باز گشتند. آنها پس از بازگشت با حمایت پدر بزرگشان بهرام بیگ لک در سر فیروزآباد ساکن شده و با کشاورزی و دامپروری مستقل از پدر، گذران زندگی می کردند.پسران بزرگ شدند وبا طوایف دیگری از جمله طایفه باله وند وصلت کرده و تشکیل خانواده دادند. پس از سال ها خودشان به یک طایفه بزرگ به نام بهراموند گسترش یافتند. چون جد مادریشان بهرام بیگ واز طرفی جز ایل بیرانوند بودند شهرت بهراموند به خود دادند. شرفبگ پس از نا امیدی از بازگشت فرزندانش ،در منطقه زاغه و چغلوندی ساکن شده و مجدد تشکیل خانواده می دهد.از ازدواج دومش صاحب پنج پسر به نامهای: کاظم،ابراهیم،سرفراز،داوود و نقدعلی می شود.(چون اسم پدر شرفبگ نقدعلی بوده به همین دلیل اسم یکی از پسرانش را نقدعلی می گذارد ).با ازدواج پسران و گسترش خانواده هایشان ،طایفه بزرگ وبا اصالت دیگری به نام شرفبگ در میان ایل بیرانوند به وجود آمد . به این ترتیب شرفبگ صاحب دو طایفه بزرگ به نام بهراموند(شرفبگ در استان کرمانشاه) و دیگری به نام شرفبگ در استان لرستان می شود.در آن زمان شرفبگ به دلایلی از جمله پیری و ناتوانی جسمی،همراهی نکردن خانواده وصعب العبور بودن راه ها ونبودن امکانات، نتوانسته بین بچه هایش دردو منطقه ارتباط بر قرار کند. این جدایی و بی خبری از یکدیگر حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ سال به طول انجامیده،تا اینکه این طوایف به لطف خدا ی بزرگ و امکانات روز از جمله فضای مجازی توانستند در سال ۱۳۹۷ همدیگر را پیدا کنند.بر اساس بررسی هایی که به عمل آمده جمعیت این دو گروه اکثرا در روستاها و شهر های استان کرمانشاه ، روستاها و شهرهای استان لرستان و دیگر استان ها، حتی خارج از کشور پراکنده شده اند. با این حال خیلی از بزرگان،دوستان و نیک اندیشان در تلاشند تا میان همه ی افراد این دو طایفه ی بهراموند (شرفبگ های کرمانشاه)وشرفبگهای لرستان ارتباط و همبستگی به وجود آورند.امید است همه با همدلی برای به هم پیوستن وآشنایی بیشتر این عزیزان تلاش کنیم .انشاالله ، باتشکر از همه تهیه وتدوین کنندگان
یل بیرانوند از ایلات لک زبان منطقهٔ پیشکوه در لرستاناست. روایت ها دربارهٔ تبار و خاستگاه این ایل، متفاوت و گاه متضاد است. پیر اوبرلینگ در مقالهٔ ایل بیرانوند دردانشنامهٔ ایرانیکا، این ایل را لر خوانده است، اما در مقاله ای دیگر در همان دانشنامه و به نقل از اسکار مان، بیرانوندها را در شمار ایلات کُرد آورده است. سکندر امان الهی بهاروند، نویسندهٔ مقاله های بیرانوند در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و دانشنامه جهان اسلام، از هنری راولینسوننقل کرده است که خاستگاه کل ایل بیرانوند و نیز ایل باجولوند(سکوند) از موصل عراق است؛ اما اوبرلینگ برداشت متفاوتی از نوشته های راولینسون دارد: به نظر او راولینسون تنها خاستگاه شاخهٔ دُشیوند — یکی از دو شاخهٔ اصلی ایل بیرانوند — را از موصل عراق دانسته است. نوشته های راولینسون از قول میرزا بزرگ، حاکم لرستان، بوده است. بنا بر تاریخ شفاهی بیرانوندها، آن ها از نسل مهاجری به نام هجیالی از حجاز عربستانهستند؛ اما امان الهی بهاروند معتقد است خاستگاه مکانی بیرانوندها را باید در مناطق درون یا برون مرزی غرب ایران جست. بیرانوندها امروزه اغلب در استان های لرستان،خوزستان و ایلام سکونت دارند، به ویژه در خرم آباد،بروجرد، دهلران، و دره شهر.


کلمات دیگر: